Το ιστολόγιο δημιουργήθηκε στο πλαίσιο του προγράμματος Αγωγής Υγείας του Μουσικού Σχολείου Βέροιας με τίτλο: "Δώσε ευκαιρία στην Ειρήνη" που πραγματοποιείται τη σχολική χρονιά 2015 - 2016. Το πρόγραμμα εντάσσεται στη θεματολογία: Εκπαίδευση για την Ειρήνη. Στο πρόγραμμα συμμετέχουν μαθητές και μαθήτριες από τη Β΄ και Γ΄ Γυμνασίου και την Α΄ Λυκείου του σχολείου.
Το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης είναι ένα από τα πέντε Βραβεία Νόμπελ, που θεσπίστηκαν από τον Σουηδό βιομήχανο και εφευρέτη Άλφρεντ Νόμπελ. Με βάση τη διαθήκη του Νόμπελ το βραβείο αυτό πρέπει να δίνεται «στο πρόσωπο που είχε τη μεγαλύτερη συνεισφορά στην αδελφοποίηση των εθνών, στην κατάργηση ή τη μείωση των στρατιωτικών δυνάμεων και στη διεξαγωγή και προώθηση ειρηνευτικών διαδικασιών».
Το ινστιτούτο Νόμπελ στη Νορβηγία.
Το Νόμπελ Ειρήνης απονέμεται σε ετήσια βάση στο Όσλο, πρωτεύουσα της Νορβηγίας, και συγκεκριμένα στο δημαρχείο της πόλης. Τα υπόλοιπα βραβεία απονέμονται στην Αίθουσα Συναυλιών της Στοκχόλμης την ίδια ημέρα. Η βράβευση γίνεται στις 10 Δεκεμβρίου, επέτειο του θανάτου του Νόμπελ, παρουσία του βασιλιά της χώρας. Ο βραβευθείς παραλαμβάνει ένα αναμνηστικό δίπλωμα, ένα μετάλλιο και ένα αποδεικτικό για την είσπραξη του χρηματικού επάθλου. Την τελευταία δεκαετία η τελετή βράβευσης ακολουθείται από μία συναυλία για την ειρήνη. Η συναυλία αυτή λαμβάνει χώρα την επόμενη ημέρα από τη βράβευση, μεταδίδεται σε περισσότερες από 150 χώρες παγκοσμίως και παρακολουθείται από περισσότερες από 450 εκατομμύρια οικογένειες. Έχει λάβει διεθνή φήμη και αποτελεί πόλο έλξης διασήμων προσωπικοτήτων από τον χώρο της μουσικής.
Η επιλογή των βραβευθέντων δημιουργεί κατά καιρούς αντιδράσεις, καθώς επιλέγονται πρόσωπα που παλαιότερα είχαν προωθήσει τη βίασαν μέσο επίλυσης διαφορών και στη συνέχεια ακολούθησαν επιλεκτικά ειρηνικές μεθόδους για να επιτευχθεί η ειρήνη.
Ο Αμερικανός φωτογράφος Brian McCarty (Μπράιαν Μακ Κάρτι) μας παρουσιάζει ένα ιδιαίτερο και ευαίσθητο project, για το πώς βλέπουν τον πόλεμο μέσα από τα δικά τους αθώα μάτια τα παιδιά που ζουν σε περιοχές όπου η λέξη ειρήνη έχει χρόνια ν' ακουστεί ή τους είναι απλά άγνωστη. Όταν ο φωτογράφος ξεκίνησε να φτιάχνει το 2011 ένα φωτογραφικό άλμπουμ υπό τον τίτλο «War Toys» (Ο πόλεμος των παιχνιδιών), προφανώς δεν φανταζόταν ότι τα παιδιά των εμπόλεμων περιοχών θα διπλασιάζονταν.
Ο Brian McCarty ταξιδεύει από το 2011 σε εμπόλεμες περιοχές όπως το Ισραήλ και η Λωρίδα της Γάζας και έρχεται σε επαφή με παιδιά που βιώνουν τη φρίκη του πολέμου. Από τις ζωγραφιές των παιδιών, που έχουν για θέμα τους τον πόλεμο, ο φωτογράφος στήνει τις πολεμικές σκηνές όπως ακριβώς τις ζωγράφισαν τα παιδιά χρησιμοποιώντας αγαπημένα τους παιχνίδια και τις φωτογραφίζει.
Η συλλογή «War Toys»δείχνει πόσο τραυματική εμπειρία είναι η ζωή στην εμπόλεμη ζώνη για μία ευαίσθητη παιδική ψυχή δίνοντας με αυτόν τον τρόπο το δικό του ηχηρό μήνυμα ενάντια στην φρίκη του πολέμου.
Περισσότερα από 16 εκατομμύρια μωρά γεννήθηκαν σε εμπόλεμες ζώνες το 2015 - 1 στις 8 όλων των γεννήσεων σε όλο τον κόσμο τη χρονιά αυτή. Σε χώρες που πλήττονται από συγκρούσεις, όπως το Αφγανιστάν, η Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, το Ιράκ, το Νότιο Σουδάν, η Συρία και η Υεμένη, ή σε επικίνδυνα ταξίδια για να ξεφύγουν από τις μάχες, νεογέννητα παιδιά και οι μητέρες τους, αντιμετωπίζουν τεράστιους κινδύνους. Οι έγκυες μητέρες διατρέχουν τον κίνδυνο να γεννήσουν χωρίς ιατρική βοήθεια και σε ανθυγιεινές συνθήκες. Εκτός από τις συγκρούσεις, η φτώχεια, οι επιπτώσεις της αλλαγής του κλίματος και της έλλειψης ευκαιριών, καθιστούν τα παιδιά όλο και πιο ευάλωτα και έχουν ωθήσει εκατομμύρια σε επικίνδυνα ταξίδια μακριά από τα σπίτια τους.
Η 7χρονη Malak, αναγκάστηκε μαζί με την οικογένειά της, να εγκαταλείψουν την σπαρασσόμενη από τον πόλεμο Συρία και στη συνέχεια πραγματοποίησε ένα επικίνδυνο ταξίδι, διασχίζοντας τη Μεσόγειο.
«Είχα πολλούς φίλους, αλλά τώρα δεν έχει μείνει κανείς», μας είπε, φτάνοντας στην Ελλάδα. Και συμπλήρωσε: «Ελπίζω τα πράγματα να ξαναγίνουν όπως ήταν και πριν».
Διαθέσιμες Μαρτυρίες από το βιβλίο: Έλλη Παπαδημητρίου, O κοινός λόγος, πρώτος τόμος, Eρμής, 2003
[πηγή: Σπουδαστήριο Νέου Ελληνισμού]
H ηλεκτρονική έκδοση του Σπουδαστηρίου Nέου Eλληνισμού περιλαμβάνει ευρύ
πολιτισμικό υλικό στηνΑνθολόγιο κειμένων από την
Νέα Ελληνική Λογοτεχνία, Ανθολόγιο Αναγνώσεων (σε μορφή αρχείων mp3),
Ανθολόγιο Μαρτυριών και Ανθολόγιο Παιδικής Παράδοσης, ένα Χρονολόγιο
(1801-1981), Έργα Αναφοράς και χρήσιμες διαδικτυακές Συνδέσεις. Επίσης η
έκδοση περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, βιογραφικά στοιχεία και εργογραφίες
των Κ.Π. Καβάφη, Κ.Θ. Δημαρά και Γ.Π. Σαββίδη, και πληροφορίες για την
εταιρεία μας και τις δραστηριότητές της.
Ο Κοινός Λόγος είναι ένα θεατρικό οδοιπορικό στην πολυτάραχη ελληνική
ιστορία του 20ού αιώνα. Μια παράσταση βασισμένη σε γυναικείες αφηγήσεις
που μας μεταφέρουν από τον Πόντο στη Σμύρνη του 1922 κι από κει στην
Ελλάδα της Κατοχής, της Αντίστασης και του Εμφυλίου.
Το ημερολόγιο αναφέρεται στον πόλεμο στο Σεράγεβο, αλλά τα αφηγούμενα μπορούν να συμβούν σε κάθε τόπο που βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση. Το ημερολόγιο αυτό είναι γραμμένο σε μορφή επιστολών, όχι με την αυστηρή μορφή του επιστολικού είδους. Είναι γραμμένο με απλό και επικοινωνιακό τρόπο, όπου η αποστολέας, ενώ φαίνεται ότι απευθύνεται στη θεία Μίμη, ουσιαστικά απευθύνεται σε όλους μας, όλοι είμαστε αποδέκτες της κραυγής αγωνίας του παιδιού στον πόλεμο. Το ημερολόγιο της Άννας Φράνκ
Απόσπασμα από το ημερολόγιο της Άννας Φρανκ το οποίο συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο των Κειμένων Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της β΄ γυμνασίου.
Εικονική περιήγηση στο κρυσφύγετο της Άννας Φρανκ [πηγή: Μουσείο Άννας Φρανκ στο Άμστερνταμ]
Η παγκόσμια κοινότητα δεσμεύτηκε να προστατεύει τα δικαιώματα των παιδιών με την υιοθέτηση της Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Παιδιού στις 20 Νοεμβρίου του 1989. Από τότε, η 20η Νοεμβρίου έχει καθιερωθεί ως Παγκόσμια Ημέρα Δικαιωμάτων του Παιδιού.
Σήμερα ζούμε σε έναν κόσμο, όπου σχεδόν όλοι συμφωνούν πως οποιοσδήποτε κάτω των 18 ετών είναι παιδί και έχει δικαίωμα σε ειδική φροντίδα και προστασία. Όμως κάτι τέτοιο δεν συνέβαινε και στο παρελθόν. Μόνο μετά την 20η Νοεμβρίου του 1989, όταν η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών υιοθέτησε τη Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού, άρχισε η ανθρωπότητα να επωφελείται από μια δέσμη δικαιωμάτων για όλα τα παιδιά και τους νέους.
Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού είναι ο πρώτος παγκόσμιος νομικά δεσμευτικός κώδικας για τα δικαιώματα που όλα τα παιδιά πρέπει να απολαμβάνουν. Θέτει στοιχειώδεις αρχές για την ευημερία των παιδιών στα διάφορα στάδια εξέλιξής τους και αποτελείται από 54 άρθρα. Η Σύμβαση ξεκίνησε με πρωτοβουλία της Πολωνικής κυβέρνησης και της UNICEF, υιοθετήθηκε ομόφωνα απο τη Γεν. Συνέλευση του ΟΗΕ στις 20 Νοεμ. 1989 και τέθηκε σε ισχύ το 1990. Μέχρι σήμερα έχει επικυρωθεί σχεδόν από όλες τις χώρες του κόσμου, ενώ στην Ελλάδα επικυρώθηκε το 1992 (ΦΕΚ 192/2.12.92).
Τα κινούμενα σχέδια για τα Δικαιώματα του Παιδιού είναι μια
πρωτοβουλία της UNICEF
με στόχο να ενημερώσει το κοινό παγκόσμια για τα
δικαιώματα των παιδιών.
Το κάθε σύντομο σποτ που δημιουργήθηκε μέσα από αυτή
την πρωτοβουλία,
με τη συνεργασία πολλών γνωστών στούντιο κινουμένων σχεδίων,
απεικονίζει
ένα δικαίωμα που περιγράφεται στη Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού, όπως η
εκπαίδευση, η προστασία από την παιδική εργασία, η ελευθερία έκφρασης κ.α. Όλα τα σποτ είναι χωρίς λόγια, προκειμένου να περάσει το
μήνυμα για τα δικαιώματα σε όλους,
ανεξάρτητα από τη γλώσσα που μιλάει. Παρακάτω
μπορείτε να δείτε μερικά από τα
καλύτερα τέτοια βίντεο που έχουν δημιουργηθεί.
Μη Διάκριση (άρθρο 2)
Προστασία στις ένοπλες συρράξεις (άρθρο 38)
To συγκλονιστικό βίντεο της Unicef για τα παιδιά του πολέμου
Ποτέ στο παρελθόν δεν έχουν αντιμετωπίσει τα παιδιά τόσες πολλές καταστροφές και πολέμους. Ένα συγκινητικό βίντεο, με ηχηρά μηνύματα κατά του πολέμου, που δείχνει πώς αλλάζει η ζωή των παιδιών που βιώνουν τον πόλεμο, λάνσαρε η Unisef στη Βρετανία, σε μια προσπάθειά της να πείσει τη βρετανική κυβέρνηση να δώσει προτεραιότητα στην προστασία των παιδιών, σε μια εποχή που τα παιδιά αντιμετωπίζουν τους πιο καταστροφικούς πολέμους, με ένα στα δέκα να μεγαλώνουν σε μια εμπόλεμη ζώνη.
Στο βίντεο "Ο Κόσμος Ανάποδα" βλέπουμε μία οικογένεια να κάνει την καθημερινή της βόλτα στο πάρκο. Οι γονείς κάθονται και βλέπουν τα παιδιά τους να παίζουν, να σκαρφαλώνουν, να κρέμονται ανάποδα. Όμως κάθε φορά που ένα από τα παιδιά γυρίζει ανάποδα… γυρίζει και ο κόσμος τους ανάποδα και παίρνοντας έτσι μια γεύση για το πόσο διαφορετική θα μπορούσε να είναι η ζωή τους αν ζούσαν σε μια χώρα που έχει πληγεί από πολέμους.
Το γεγονός ότι το βίντεο είναι βασισμένο σε εμπειρίες πραγματικών παιδιών, το καθιστά ακόμα πιο ρεαλιστικό. Όπως η σκηνή με το μικρό αγόρι που κάθεται στις ράγες του σιδηρόδρομου, μόνο και φοβισμένο ενώ το σκοτάδι πλησιάζει - μια σκηνή πολύ οικεία για εκατομμύρια προσφυγόπουλα.
Το συγκλονιστικό βίντεο της Unisef που στόχο έχει να μας υπενθυμίσει πως τα παιδιά είναι αυτά που βρίσκονται σε άμεσο κίνδυνο και χρειάζονται την προστασία και την αγκαλιά μας.
![Εικονική περιήγηση στο κρυσφύγετο της Άννας Φρανκ [πηγή: Μουσείο Άννας Φρανκ στο Άμστερνταμ]](https://lh3.googleusercontent.com/blogger_img_proxy/AEn0k_t4foNETwBuxtQ70KpD-9X9vZ9LBQpN1xlbO1n_CV-a5-OLKQDoZTtwfrNtfECkSocYj3ukAgX3C6zL7m4SUcw-vxSywSatNtv2M1Q7d7p-sabUjBObBn08Ffg-8LCD5MIBZzPfnGvKcvhuCbu6uAkRwRoQ2dX4U2MNRfcVqSVSXEpEEvrV5Q=s0-d "Εικονική περιήγηση στο κρυσφύγετο της Άννας Φρανκ [πηγή: Μουσείο Άννας Φρανκ στο Άμστερνταμ]"){kind=small}
