Παρασκευή 11 Μαρτίου 2016

Δικαίωμα στα όνειρα: Παιδιά χωρίς εφιάλτες - «Children without nightmares»




 πηγή

Το «Children without nightmares» είναι μια κοινωνική και διαπολιτισμική πρωτοβουλία που αναλαμβάνει να βοηθήσει αυτά τα παιδιά να ονειρευτούν ξανά. Μέσα από ένα εικονογραφημένο παραμύθι χωρίς λόγια θέλει να φέρει πίσω στο πρόσωπο τους το χαμόγελο. Να διώξει μακριά τις στοιχειωμένες με φόβο και θάνατο σκέψεις τους και να τις αντικαταστήσει με άλλες γεμάτες ειρήνη, αγάπη και ελπίδα. ικαστικοί καλλιτέχνες από όλο τον κόσμο θα επιμεληθούν την εικονογράφηση. 

Το πρώτο 16σέλιδο έντυπο έχει αναλάβει ο καλλιτέχνης και καθηγητής «Τέχνης και Τεχνολογίας» στο Τμήμα Αρχιτεκτόνων του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Αλέξανδρος Ψυχούλης και η πρώτη διανομή προγραμματίζεται να γίνει σε ένα από τα νησιά που αντιμετωπίζουν καθημερινά προσφυγικό πρόβλημα γύρω στα Χριστούγεννα. Οι εικόνες θα έχουν ως στόχο να απαλύνουν τον πόνο και να υπενθυμίσουν στα παιδιά ότι η ζωή έχει και μια άλλη όψη απ’ αυτή που έχουν δει μέχρι τώρα. Να τα βοηθήσει να δημιουργήσουν ειρηνικές και γεμάτες θετικά συναισθήματα σκέψεις. Να ονειρεύονται και να ελπίζουν όπως αξίζει σε κάθε παιδική φαντασία.


Την διανομή του παραμυθιού θα αναλάβει η Bad Crowd και μαζί με μαθητές δημοτικών και γυμνασίου, παιδιών που είχαν την τύχη να μην έχουν ζήσει τον πόλεμο, θα μοιράσουν τις ειρηνικές εικόνες σε τόπους φιλοξενίας προσφύγων τόσο στην Ελλάδα, αλλά και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες όπως η Ισπανία, η Γαλλία, η Μάλτα, η Ιταλία και η Τουρκία. Η πρωτοβουλία θα έχει διάρκεια με σκοπό τα παιδιά να αναπτύξουν σχέσεις μεταξύ τους. Καλλιτέχνες από όλο τον κόσμο σε συνεννόηση με τοπικούς φορείς και την Bad Crowd θα αναλάβουν να συνεχίσουν το παραμύθι με δικές τους εικόνες και σκέψεις και να το μοιράσουν και στις υπόλοιπες χώρες μέχρι να έχουν όλα τα παιδιά το δικό τους μαγικό κόσμο να ονειρευτούν. Τα παιδιά είναι το μέλλον του κόσμου αλλά κανένας κόσμος δεν έχει μέλλον χωρίς ειρήνη.

Ένα διαφορετικό παραμύθι: "Παιδιά χωρίς εφιάλτες''

Μελέτη Graca Machel για τις επιπτώσεις του πολέμου στα παιδιά 1996


Μελέτη για τις επιπτώσεις του πολέμου στα παιδιά



Δράση για την προστασία των παιδιών από τις συνέπειες του πολέμου Δείτε εδώ

Δείτε εδώ

Μια ματιά στο 2015 - Βίντεο Unisef


Ρίξτε μια ματιά εδώ  στις στιγμές που σημάδεψαν τη ζωή των παιδιών, αυτή την πραγματικά δύσκολη χρονιά μέσα από αυτό το βίντεο που ετοίμασε η UNICEF.

Ο πόλεμος μέσα από τα μάτια των παιδιών



Δείτε εδώ άρθρο της υπεύθυνης Τύπου στο ελληνικό τμήμα των Γιατρών Χωρίς Σύνορα, Μαρίας Πασχούλα.

«Έι, Μπασάρ, πότε θα σταματήσεις την αιματοχυσία; Κλαίω για τη μητέρα μου που είναι νεκρή». Αυτά τα λόγια αποτύπωσε πάνω σε μια λευκή κόλλα χαρτί ένα 5χρονο παιδί από τη Συρία, απευθυνόμενο στον Πρόεδρο της χώρας του.

Δευτέρα 22 Φεβρουαρίου 2016

Η ΝΟΤΑ ΝΤΟ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ....

Μια νέα ενδοχή της Γκερνίκα αποτυπώνει το δράμα των προσφύγων στο Αιγαίο.
GUERNICA




Μια διαφορετική εκδοχή της Γκερνίκα του Πικάσο δημιούργησε ο Βούλγαρος σκιτσογράφος Jovcho Savov, θέλοντας να αποτυπώσει το δράμα των προσφύγων.

Ο ταύρος, το άλογο, οι μορφές και τα υπόλοιπα σύμβολα του πίνακα έχουν μεταφερθεί από την Ισπανία του 1937 στο Αιγαίο του σήμερα για να αποτυπωθεί η προσφυγική κρίση.

Στο σημείο αυτό να αναφέρουμε ότι ο Savov είναι ένας διακεκριμένος σκιτσογράφος που αναδεικνύει προβλήματα της σύγχρονης εποχής, όπως είναι η οικολογία, η ανέχεια και ο πόλεμος.

Η Γκερνίκα είναι το διασημότερο έργο του Πάμπλο Πικάσο. Περιγράφει την βιαιότητα και την απόγνωση του εμφύλιου σπαραγμού στην Ισπανία, κατά την διάρκεια της οποίας βομβαρδίστηκε η κωμόπολη Γκερνίκα της Χώρας των Βάσκων, Εκείνη την ημέρα σκοτώθηκαν 1.650 άνθρωποι και ισοπεδώθηκε το 70% της πόλης. Οι δύο κυρίαρχες μορφές του έργου είναι ένας ταύρος και ένα πληγωμένο άλογο με διαμελισμένα κορμιά και τέσσερις γυναίκες που ουρλιάζουν κρατώντας νεκρά 
μωρά.

Κυριακή 21 Φεβρουαρίου 2016

Η ΝΟΤΑ ΝΤΟ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ

Το Αγόρι Με Τις Ριγέ Πιτζάμες.


Αυτό το βιβλίο αναφέρεται σε ένα παιδί τον Μπρούνο,γιο στρατιωτικού, ο οποίος  αναγκάστηκε να μετακομίσει με την οικογένεια του σε μια περιοχή το Ουστβιτς (το σημερινό Άουσβιτς). Ο πατέρας του ήταν αξιωματικός των SS και ήταν υπεύθυνος για τη φυλακή των Εβραίων δίπλα στο σπίτι τους. Ο Μπρούνο δεν γνώριζε  και δεν καταλάβαινε τον λόγο που τους αντιπαθούσε τόσο ο πατέρας του  λέγοντας του μάλιστα πως δεν είναι ούτε καν άνθρωποι.
 Μια μέρα ο Μπρούνο γνωρίζει ένα παιδί από την μεριά τον φυλακισμένων και αναπτύσσουν μεταξύ τους μια ισχυρή φιλία. Καθημερινά κάνουν παρέα και συζητούν χωρίς να τους εμποδίζει το συρματόπλεγμα ανάμεσα τους. Έτσι λοιπόν ο Μπρούνο  αποφασίζει  να πάει κρυφά και εκείνος για λίγο στην άλλη μεριά φορώντας ριγέ πιτζάμες. Μετά από εκείνη τη μέρα κανείς δεν είδε τον Μπρούνο γιατί ακολούθησε τη μοίρα του φίλου του.





                                            
                                                                  
  


ΠΗΓΗ ΒΙΝΤΕΟ